अस्पष्टाचा हुंकार

मनात एक द्वंद्व.

प्रस्थापितांची मक्तेदारी पटवून घ्यायची का त्याविरुद्ध उभं ठाकून विस्थापित व्हायचं. सगळं काही असह्य होतंय. काहीतरी करायला हवं.

कोणी एक पैशाच्या हव्यासापोटी आले. कोणी व्यापारासाठी आले आणि राज्यकर्ते झाले. कोण हे टिकोजीराव? यांना हाकलायलाच पाहिजे. काहीतरी करायला हवं.

सगळं व्यवस्थित चाललं होतं. अचानक कोणीतरी कोणालातरी मारलं. का मारलं माहीत नाही. पण घरदार माझं जळालं. त्याला मारलं म्हणून माझं घरदार का जाळलं? माहीत नाही. काहीतरी करायला हवं.

दैवयोगे कुठेतरी उकिरड्यावर जन्माला आलो. आजूबाजूच्या खातेऱ्यातून बाहेरतर पडायचंय, पण काही मूठभर परत तिथेच ढकलताहेत. काहीतरी करायला हवं.

नकाशावर दाखवताही येणार नाही अशा एका जगात ते रहातात. साधा ताप आला तरी देवऋषाकडे जाऊन  जादूटोणा करतात. साध्या साध्या आजारात किडामुंगीसारखे मरतात. काहीतरी करायला हवं.

प्रतिस्पर्धी फॉर्मात आहे. जिंकायच्या ईर्ष्येने पेटला आहे. बाकीचे सहकारी खचतात की काय असं वाटतंय. काहीतरी करायला हवं.

काहीतरी करायला हवं. काहीतरी करायला हवं. काहीतरी करायला हवं....

हा असतो अस्पष्टाचा हुंकार...

अंतरीच्या या हुंकाराला प्रतिसाद दिला शिवाजी महाराजांनी. या हुंकाराच्या नादावर चालत होते लोकमान्य टिळक, डॉ. बाबासाहेब. या हुंकाराचा माग घेत जंगलात पोचले डॉ. प्रकाश आमटे. याच हुंकाराची बॅट करून, अकरा साली त्यादिवशी चौथ्या नंबरवर मैदानात उतरला धोनी...

प्रवाहात वहात जाणं फारच सोपं असतं. असे अनेक प्रवाहपतित कुत्सितपणे, प्रवाहाविरुद्ध पोहणाऱ्याला हसतात. प्रस्थापितांच्या पाठिंब्यानं त्याचे पाय खेचतात, बुडवू बघतात. पण एकदा ह्या हुंकाराचा अनाहत नाद मनात गुंजू लागला की असल्या गोष्टींनी काही फरक पडेनासा होतो.

हा हुंकार घेऊन येतो एक खुषीची फकीरी. असे अनेक अनामिक आहेत, ज्यांना प्रसिद्धीची हाव नाही, ज्यांना जग काय म्हणेल त्याची फिकीर नाही. काहीतरी करायला हवं म्हणताना त्यांनी काहीतरी करायला सुरुवात केली. गावातल्या मुलांना वाचनाची आवड लागावी म्हणून धडपडणारा, धुळे जिल्ह्यातला एखादा कल्पेश बागल असतो. आसाममधला एखादा पायेंग असतो जो एकहाती, चाळीस वर्षं खपून, तेराशे एकरावर झाडं लावतो. नगर जिल्ह्यातले एखादे राजाराम भापकर मास्तर सत्तावन्न वर्षं एकटे राबतात व चाळीस किलोमीटर रस्ता तयार करतात.

हा हुंकार आहे राखेखाली दबलेला अंगार. या हुंकारावर फुंकर घालून त्याचं होकारात रूपांतर होणं महत्वाचं. तरंच काही घडू शकतं, घडवता येतं.